.jpg)
Πως να ισορροπήσεις
τα άδηλα του νου;
Πες μου πως...
Οταν υπερίπτασαι του εαυτού σου
και απεχθάνεσαι όσο τίποτε στον κόσμο,
να ξαναγυρίσεις πίσω.
Οταν η σκέψη ταξιδεύει
στο καστανό δυο ματιών
ανιχνεύοντας μικρους θεούς
και γλυκούς ανέμους,
σε κάθε βλέμμα τους.....υπάρχουν;
Οταν πασχίζω να αντιγράψω μια νύχτα
και να"ρθω...
σαν αθόρυβο άστρο,
να σβήσω..στο σημείο που εφάπτονται
οι γραμμές του ορίζοντα ..
με....τα χείλη σου.
Πες μου...πως;
Οταν χάνομαι στους μαίανδρους του μυαλού
στους λαβύρινθους της σκέψης,
στ'ανεμοσκορπίσματα του νου..
σε δρόμους υπερβατικούς...παραβατικούς...
διάφορους της λογικής....και...
της απτής πραγματικότητας.
Πες μου....πως..............;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου