Ενα αεράκι....

Ενα αεράκι...ανάλαφρο..απαλό,

μισό στο ξάστερο..μισό στην καταχνιά..

ανάσα στην αμυγδαλιά..

να προκάμει..

να χαρεί ανθό...

Ερμηνεία: Νατάσα Μποφίλιου
Στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος
Μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης

Ένα αεράκι θα φυσήξει στην Αθήνα
θα ταξιδέψουμε ξανά σ' εκείνα
με μια ανάγκη σα μεγάλη πείνα
για τη χαμένη μας ισχύ

Ένα αεράκι θα μας φέρει κάτι
που 'χουμε κρύψει κάτω απ' το κρεβάτι
αφού μοιράσαμε με το κομμάτι
ό,τι μπορεί κι ανησυχεί

Ένα αεράκι
σε σκόρπια φύλλα και ζωές
θα δώσει λύση...
από ένα τόσο δα μικρό παραθυράκι
που κάποιος ξέχασε να κλείσει

Ένα αεράκι ξαφνική ανάσα θα 'ρθει
και θα αλλάξει τις γραμμές του χάρτη
ένας Γενάρης αγκαλιά στο Μάρτη
κι εμείς θα ψάχνουμε παλτό

Ένα αεράκι θα μας πει την ιστορία
σα μια μεγάλη και τυχαία συγκυρία
κι εμείς θα μπούμε τη μεγάλη τιμωρία
γιατί δεν έχουμε εαυτό...

Καλό μήνα!!!

Τοοοσο παλιός..και τόσο σύγχρονος....

Ποιός είδε κράτος λιγοστό
σ' όλη τη γη μοναδικό,
εκατό να εξοδεύει
και πενήντα να μαζεύει;

Να τρέφει όλους τους αργούς,
νά 'χει επτά Πρωθυπουργούς,
ταμείο δίχως χρήματα
και δόξης τόσα μνήματα;

Νά 'χει κλητήρες για φρουρά
και να σε κλέβουν φανερά,
κι ενώ αυτοί σε κλέβουνε
τον κλέφτη να γυρεύουνε;

Όλα σ' αυτή τη γη μασκαρευτήκαν
ονείρατα, ελπίδες και σκοποί,
οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν
δεν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

Σπαθί αντίληψη, μυαλό ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι όλα τα ξέρει.
Κι από προσπάππου κι από παππού
συγχρόνως μπούφος και αλεπού.

Θέλει ακόμα -κι αυτό είναι ωραίο-
να παριστάνει τον ευρωπαίο.
Στα δυό φορώντας τα πόδια που 'χει
στο 'να λουστρίνι, στ' άλλο τσαρούχι.

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαίο,
ύφος του γόη, ψευτομοιραίο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.

Και ψωμοτύρι και για καφέ
το «δε βαρυέσαι» κι «ωχ αδερφέ».
Ωσάν πολίτης, σκυφτός ραγιάς
σαν πιάσει πόστο: δερβέναγας.

Δυστυχία σου, Ελλάς,

με τα τέκνα που γεννάς!

Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα,

τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Γεωργιος Σουρής(1853-1919_

Aπ'τα κουμπάκια ανάμεσα...

....Έρωτας να' ναι η ζωή..

σε μυρουδιές ευωδιαστές αγέρηδων

που

ανατάσσονται σε έναν ανεμοστρόβιλο..

η φωτο από εδώ

και ..

......Αγάπη είναι το φέγγος της ψυχής..

με το χέρι ενός "θεού"..

με το βλέμμα..

στο χάραμα της μέρας..

στο απόγιομα..σε ενα ηλιοβασιλέμα..

στο γύρισμα της μέρας..

όπου

γλυκαίνουν τα χρώματα...

τα σκούρα..και τα φωτεινά!!!

Ποια η σχέση ανάμεσα στο χάος, το γκάζι, και την γκαζόζα

Η λέξη γκάζι παράγεται από την αρχαία ελληνική λέξη Χάος. Παράξενο; Όχι και τόσο, αρκεί να ακολουθήσετε τα απλά μαθήματα μυθολογίας: Κατά τον Ησίοδο , το χάος ορίζεται η πρωτογενής αρχή, όχι όμως ως αφηρημένη έννοια αλλά ως σκοτεινός χώρος γεμάτος νέφη. Αντίθετα, η ορφική κοσμογονία παραδέχεται το χάος ως δεύτερη αρχή του κόσμου μετά το Χρόνο. Ο Πλάτων αναφέρει ότι από το Χάος γεννήθηκε ο Έρωτας (φτυστός ο πατέρας του, αυτός ο Έρωτας).

Καλά όλα αυτά, θα έλεγε κάποιος. Αλλά, τι σχέση έχουν με το γκάζι

;

Μέχρι το 1640 απολύτως καμία. Τη χρονιά εκείνη, ένας ιδιοφυής Φλαμανδός «χημικός», ο Βαν Χέλμοντ (Johann Batista Helmont, 1577- 1644) πέτυχε την παρασκευή καύσιμου μείγματος αερίων (μονοξείδιο και διοξείδιο του άνθρακα CO, CO2, το αδέσμευτο αέριο, gas sylvestre). Μόνο που, ακόμα, δεν ήξερε πως να το ονομάσει. Δανείστηκε, λοιπόν, την ελληνική λέξη χάος, για να δηλώσει την άμορφη και απροσδιόριστη μάζα του αερίου (gas), γιατί κάπως έτσι φανταζόταν ότι ήταν και το χάος (χάος >caos > gaos > gas) . Στη συνέχεια παρήχθησαν όλες οι λέξεις που αναφέρονται στο αέριο > γκαζ, γκαζιέρα, γκαζάκι, γκαζάδικο αλλά και τα αεριούχα ποτά όπως η γκαζόζα

Τώρα, πώς από το αέριο (gas) οδηγηθήκαμε στο γκάζι του αυτοκινήτου (γκαζώνω, γκαζωμένος, η γκαζιά, τα γκάζια); Γι αυτό ευθύνονται τα γκαζοζέν (gazogene) αυτοκίνητα που είχαμε στη χώρα μας, κατά τη γερμανική κατοχή (έκαιγαν gas, λόγω έλλειψης πετρελαίου). Έτσι, δίνω gas στη μηχανή ισοδυναμούσε με το δίνω καύσιμο στη μηχανή για να επιταχυνθεί.

πηγές:

Ησίοδος, θεογονία,116.

Πλάτων, Συμπόσιο 178. Αναφορά της λ. χάος ως νεφελώδες αέριο γίνεται και στους : Αριστοφάνη (Όρνιθες, 192, 1218), Βιργίλιο (Ecloghe,VI,31), Οβίδιο (Metamorfosi), αλλά και στο κατα Λουκάν Ευαγγέλιον ( 16, 26).

J. B. Van Helmont, Ortus medicinae, Amsterdam 1652. Στις σελίδες 59, 86 αναλαμβάνει την πατρότητα του όρου και παραδέχεται τη σχέση με τη λ. Χάος. Το κείμενο στα λατινικά : halitum illum, gas vocavi, non longe a chaos veterum secretum.

πηγή

Αφιερωμένη η ανάρτηση σε έναν ερευνητή του Χαους ..(χα..χα..)

Τον ΙΟΝΝ KORR..

Από την Silena!!

Πόρτες ανοιχτές..

"...το χαρτί μου αν δεν βγαίνει...

τότε η ζωή συμβαίνει απο μόνη της..."

Καλό Σαβατοκύριακο!!!!

Ραγκουτσάρια....

Ραγκουτσάρια!!!!Σε μια πόλη στην εσχατιά της Ελλάδος σε πείσμα των καιρών οι Καστοριανοι κρατούν τις παραδόσεις και με κέφι..με χαμόγελο..αισιόδοξα..διατηρουν και αναβιώνουν 'ενα πανάρχαιο έθιμο.

Εχει τις ρίζες του ,στα αρχαία χειμερινά Διονυσια.Καταμεσης του χειμώνα αμέσως μετά την γιορτή των ηλιούγεννων,προς τιμην της φύσης που θα αναγεννήσει την Άνοιξη

Προσαρμόστηκε με το πέρασμα των χρόνων και στους βυζαντινούς χρόνους με τους rogatores(ζητιάνους) μεταμφιεσμένους να γυρνάνε απο σπίτι σε σπίτι,μπαίνοντας και περιπαίζοντας τους νοικοκυραίους,ζητώντας φιλοδωρήματα και κεράσματα.Κρυμμένοι πίσω από προβιές και μάσκες,συνέτειναν να απομακρύνουν τα κακά πνεύματα που ταλαιπωρούσαν στο "μεσοχείμωνο" τον κόσμο των καιρών εκείνων...

Κατάφεραν να γιορτάζουν το δωδεκαήμερο και επι τουρκοκρατίας σαν "τσαρανιασμένοι ραγκουτσάρηδες"(οι βαμμένοι με μαύρο χρώμα στο πρόσωπο και στο σώμα)με έμπνευση της σιγμής και ότι έβρισκαν στα σεντούκια τους με σκωπτικό και αλληγορικό τρόπο..

Ενα σημαντικό στοιχείο που διατηρήθηκε και στις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι το1930.ήταν η παρουσία του βακχου,που έσερνε έναν γάιδαρο στολισμένο κληματόφυλλα,που είχε στο σαμάρι του το ξόανο του θεού Διονύσου μέσα στο οποίο είχε ένα βαρελάκι κρασί.

Μετά την χαμένη δεκαετία 1940-50,ο κόσμος ξανάρχισε να ζει ,να μεταμφιέζεται και να γλεντά.Να υιοθετούν οι παρέες νέα πρότυπα μεταμφιέσεων φερμένα απ'αλλου

ενώ άλλες συνέχιζαν στις πατροπαράδοτες συνήθειες..Παρά τις δυσκολίες που συνάντησαν σε μια μακρόχρονη διαδρομή,τα Ραγκουτσάρια,πολλά από .τα στοιχεία των λατρευτικών παραδόσεων,που είναι γνωστές από τα Ελληνορωμαϊκά χρόνια κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν μέσω του Βυζαντίου και της τουρκοκρατίας μέχρι της μέρες μας!

Το 3ημερο η πόλη γλεντάει και παραδίνεται σένα Διονυσιακό ξεφάντωμα,με το κάθε "μπουλούκι"(παρέα) από κάθε γειτονιά.οι"τσαρσινοι"..οι "αποζαρινοί",οι "ντολτσινοί".Και η κάθε παρέα με την μουσική μπάντα της

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η ποικιλία των μουσικών οργάνων.Που εκτός από τα παραδοσιακά..ζουρνάδες,κλαρίνο,γκάιντες, από τις πρώτες δεκαετίες του αιώνα ,προστέθηκαν..τα λαϊκά τακούμια..κρουστά και κυρίως πνευστά χάλκινα όργανα.

χιλιάδες κόσμου,αυτές της μέρες στην Καστοριά..

όλοι μια αγκαλιά σε ένα ξέφρενο πανηγύρι γλεντιού και κεφιού ανανεώνουν την χαμένη τους αισιοδοξία και πίστη ότι η ζωή συνεχίζεται και η ΑΝΟΙΞΗ..ΑΝΑΝΕΩΣΗ..ΑΝΟΙΓΜΑ ...

έρχεται..είναι μπροστά μας..

<

και ότι περνάει είναι παρελθόν..

Καλή Εβδομάδα!!! Και του χρόνου!!!

Σκέψεις άχρονες σαν γλάροι ..πεταλούδες..

Σε όλους όσους περπάτησαν στη θάλασσα

Σε όλους όσους τραγούδησαν

Σε όλους όσους ύφαναν αγάπη

Σε όλους όσους χτένισαν τα κύμματα των ωκεανών..

τη χαίτη της φουρτούνας...

(Αργύρης Μπαρής)

Και σε κάποιους που ...

σαν την πεταλούδα..με ακύμαντα φτερά..

στην απόγνωσή της..

αναζητά ίχνη ζωής σε σαθρά απομεινάρια ανθών...

και μια ρανίδα..νέκταρ..αμβροσίας

στα τρίσβαθα αφυδατωμένων μίσχων..

φωτίζει τα φτερά της..

σε μια ακόμη ανοδική πορεία..

ψηλά σε κορυφές βουνών..

που έχουν όμως βαρύνει..

απ'τα χιόνια χρόνων...

Καλή συνέχεια στον χρόνο που βαδίζουμε ..και που ξέρεις ...ίσως αλήθεια "η κατάρα του κακού να είναι ότι συνεχίζει να γεννά καλό"...

λίγο ακόμη και θα έρθει ΑΝΟΙΞΗ...

ισως και να είναι αμφίδρομη η κίνηση(..και το καλό να γεννά και κακό) σε έναν αέναο κύκλο για να υπάρχουμε στον χώρο μέσα από χρόνους...

Και τυχόν παρεκκλίσεις να οδηγουν στο κενό του Απείρου και να χάνονται......

(Aπο την κόρη μου!!!!με αγάπη!!!)

Περι bloging ..ο λόγος..

bloging....χμμ..

Ξεκίνησε από ένα πείσμα και μια περιέργεια σαν μικρού παιδιού...που με χαρακτηρίζει γενικώς σαν άνθρωπο..άλλωστε αν δεν δοκιμάσεις πράγματα..δεν τολμησεις..δεν κάνεις ένα βήμα μπροστά και δεν ρισκάρεις (γενικώς) δεν θα ξέρεις δεν θα έχεις και την επιλογή του σωστού-λάθους..μ'αρέσει-δεν μ'αρέσει..

Γενάρης του 2009..λοιπόν..Ολη η οικογένεια στο σπίτι,πάλι μαζί!!(η χαρά των γιορτών Κούλα...)

Οι φοιτητές μου από την αλλοδαπή και από την Κρήτη(...ΡΊΚΗ άντε να σε ξεχάσω τώρα;;;χα..χα..)...

Μέχρι τότε με το κομπιούτερ είχα μια σχέση περίεργη..να..κάτι σαν "ο Γιάννης φοβάται το θεριό κια το θεριό τον Γιάννη"

Το μόνο που ήξερα.. και αυτό από ανάγκη,ήταν το office από έναν υπολογιστή παλαιό μη συμβατό (macintosh)για να κάνω την δουλειά μου

Πλατιάζω εεε;;; επανέρχομαι...

Λοιπόν,κάποια στιγμή δειλά-δειλά...μην γίνουμε και ρόμπα στους κατέχοντες την γνώση του PC....ρωτάω τον πληροφορικάριο της οικογένειας,κάτι πολύ απλό και αφελές γι'αυτόν, αλλά για μένα την άσχετη σημαντικό...

Τι..σαν....χαμπάρι εγώ..χα..χα.

Και τότε μου πετάει την μαγική φράση....

"ΜΑΜΑΑ ΕΙΣΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΑ ΑΝΑΛΦΑΒΙΤΗ"

αυτό ήταν..με'επιασε το λιονταρίσιο πείσμα μου...(Γιανναα ξέρεις εσύ..)άναψα και κόρωσα..

έχετε δει τούρκο από την κύπρο;ένα τέτοιο πράγμα

(οχι ότι είχε άδικο..λεμε τωρα..μεταξύ μας χα..χα..)

Αυτό ήταν...

Να ναι καλά το βλαστάρι μου!! Ουτε που το φανταζόταν πως ήταν η αρχή βαπτίσεώς μου σαν bloger(τρομάρα μου..)

Ααα..έχει και συνέχεια...

Η κόρη μου..που με έβλεπε να γράφω..να διαβάζω(να ξημερώνομαι γενικώς..) μου έβαλε την ιδέα να κάνω blog..To στήνω λοιπόν μετα κόπων και βασάνων..και εκεί που όλα πάνε καλά...ο γκούγλης....κάνει τα μαγικά του

(τώρα τι έφταιγε ο google ο καημένος.εγώ ήμουν η άσχετη.)

πάει χάθηκε το blog..εδώ το μπλόγκι..εκεί το μπλόγγι..άφαντο...

Εεε παράτησα και εγώ την ιδέα της επίδοξης blogger και συμβιβάστηκα με το ρηθέν...

(εε να μην τα ξαναλέμε τώρα..)...και ούτε κουβέντα για το εγχείρημα..χα..χα..

το μόνο που είχα ήταν ένα μειλ να μου θυμίζει την απόπειρα..

Κάποια στιγμή..αρχές καλοκαιριού 2009,πήγα να σχολιάσω κάπου,ανώνυμα πλέον..και ως δια μαγείας ο google μου εμφανίζει το "Ιλυς του χρόνου" απ'το πουθενά και...αυτό ήταν ...

έτσι άρχισε αυτό το ταξίδι στον διαδικτυακό χώρο.

Δεν ξέρω αν θα κρατήσει τόσο όσο δείχνει η φωτό...αλλά για μένα είναι και θα είναι κάτι πολύ όμορφο

Η ευαίσθητη meggie,και η εξαιρετική μου Γιάννα ,αφορμή αυτής της αναδρομής γιγνεσθαι blogger.

Που μου ρίξανε το γαντάκι για ένα παιχνίδι..για τα καλά και άσχημα του bloging..

Και τώρα στο δια ταύτα..Το καλύτερο μέσα από το bloging είναι ότι "γνωρίζεις" ανθρώπους που ίσως δεν θα είχες την ευκαιρία να τους ανταμώσεις ποτέ. Εκμηδενίζοντας τις αποστάσεις να σαν να τους έχεις δίπλα σου..

Και όταν λέω γνωρίζεις,το εννοώ..αυτό το μοίρασμα σκέψεων..συναισθημάτων που κάποιες φορές νοιώθεις την ανάγκη να τ'ακουμπήσεις κάπου ..έμμεσα ή άμεσα,χωρίς να θεωρηθείς γραφικός φευγάτος..

Η ανωνυμία σε κάνει να πετάξεις την "μασκα¨του κοινωνικού στάτους και να είσαι ο εαυτός σου (ναι το πιστεύω αυτό γιατί κατά κάποιον τρόπο εκτίθεσαι όπως είσαι,αργά ή γρήγορα φαίνεται αυτό )

Γνώρισα (επιμένω:)ανθρώπους που με μύησαν στην μαγεία της επιστήμης τους..στο μέτρο του δυνατού βέβαια..

Blogs που μέσα από την μουσική γράφουν ιστορία..πολιτική..φιλοσοφούν..ονειρέυονται η ακόμη και να αποθέτουν την πίκρα τους για τεκταινόμενα,να αποτιμούν εμπειρίες..απόψεις..συμπεράσματα..

(Η μουσική..που την λατρεύω.. να βλέπω αυτά που δεν φαίνονται και εννοούνται )

Blogs που μέσα από τον Φωτογραφικό φακό τους..με απίστευτες φωτό μας δίνουν λίγο απο την ψυχή τους

Blogs που μέσα από αυτά γνωρίζεις και σε ταξιδεύουν σε τόπους..κουλτούρες..που ίσως δεν θα τα δεις ποτέ..

Blogs που με μύησαν σε διάφορες μορφές τέχνης και καλαισθησίας είδα και γνώρισα απίστευτα πράγματα δοσμένα με την αγάπη τους για την τέχνη..

Blogs που μέσα απο αυτή την επικοινωνία έχεις την δυνατότητα να πληροφορηθείς. να αφουγκραστείς.. να ψηλαφίσεις..να προβληματιστείς..να μπεις σε άγνωρα μονοπάτια..και συγχρόνως να έχεις την επιλογή μέσα από διαφορετικές απόψεις..θέσεις να κρίνεις..να βγάζεις συμπεράσματα..να συμφωνείς ή να διαφωνείς..να κρατάς ή να απορρίπτεις.

Και κυρίως..όταν έρχεται η στιγμή να γνωρίσεις και δια ζώσης κάποιους απ'αυτους τους συνομιλητές on line... είναι απίστευτο πόσο οικεία αισθάνεσαι μαζί τους..λες και τους ήξερες χρόνια ...σατόριον...(ξέρουν αυτοί :)

Kai όσο για τα αρνητικά του bloging..εκτος ότι σου κλέβει αρκετό χρόνο.. για όλα τα υπόλοιπα είναι επιλογή μου να κάνω το κλικ και να διαγράψω ότι δεν μου αρέσει..και εδώ είναι πιο εύκολο απ'ότι στην κοινωνική μας ζωή..για να αγκαλιάσεις ή να απορίψεις κάποιους ανθρώπους ή λογικές σκέψεων και συμπεριφορών..πράγμα λίγο δύσκολο στην καθημερινότητα

Oσοι από εσάς θέλετε μπορείτε να συνεχίσετε το παιχνίδι...βέβαια οι κανόνες λέγανε,5 συν και 5 πλην του bloging..

Χρόνια Πολλά και Καλές Γιορτές!!

Αισθήσεις...συναισθήσεις...

Το υπόγειο

(Του Τάσου Λειβαδίτη)

Αν άρχιζε ο Θεός μια μέρα να μετράει όσα έφτιαξε,

άστρα, πουλιά, σπόρους, βροχές, μητέρες, λόφους,

θα τέλειωνε ίσως κάποτε.

Εγώ κάθομαι εδώ, ολομόναχος,

μέσα σε τούτο το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει,

και μετράω τα σφάλματα που έκανα, τις μάχες που έδωσα,

τις δίψες, τις παραχωρήσεις,

μετράω τις κακίες μου, κάποτε θαυμαστές, τις καλοσύνες μου

συχνά επηρμένες, μετράω, μετράω, δίχως ποτέ μου

να τελειώνω ―

α, εσείς,

εσείς ταπεινώσεις, αλτήρες της ψυχής μου,

βαθύ, θρεπτικό ψωμί, αιώνιε πόνε μου,

όλη η δροσιά του μέλλοντος τραγουδάει μες στις κλειδώσεις μου

την ίδια ώρα που μου στρίβει το λαρύγγι η πείνα χιλιάδων

φτωχών προγόνων,

κι ω ήττες, συντρόφισσές μου, που μέσα σε μια στιγμή με λυτρώσατε απ’ τους αιώνιους φόβους της ήττας.

Είμαι κι εγώ ένας Θεός μες στο δικό του σύμπαν, σε τούτο

το υγρό υπόγειο, έξω βρέχει,

ένα σύμπαν ανεξιχνίαστο κι ανεξάντλητο κι απρόβλεπτο, ένας Θεός καθόλου αθάνατος,

γι’ αυτό και τρέμοντας από έρωτα για κάθε συγκλονιστική κι ανεπανάληπτη στιγμή του.

(με άγγιξε ιδιαίτερα σε κάποια στιγμή..απ'τις πιο ιδιαίτερες στη μικρή ζωή μου...και ήθελα να το μοιραστώ ΚΑΙ μαζί σας...)

Καλό Σ αβατοκύριακο!!!!

Ειμασταν δυο γίναμε τρεις...και...

Φέρτε τραγούδια ..φέρτε στιχάκια...

Aπο το ζουζούνι(ΜΑΜΟΥΝΙ)

Aπό την Margo!!!

Από τον Επίκουρο!!

Aπό την Meggie!!!

Aπο την ΚΑΛΥΨΩ!!!!

Aπο την ΚΑΛΥΨΩ με ευαισθησία!!!

Από την Silena!! Ηλιόλουστα και φωτεινά!

Aπο την Πεταλούδα!!!

Aπό τον Iamaticus!!!

και αφήστε τους άλλους να συνεχίσουν το άδειο ταξίδι τους με κατεβασμένα τα πανιά....

Αισιοδοξούμε ζόρικα λοιπόν και ανεβασμένα!!!

σας περιμένω με τραγούδια που αγαπάτε

Καλή εβδομάδα!!!!!

Αφιερωμένο στον Τόλη Νικηφόρου (Poet)

για τα γενέθλιά του!!!!

Λέξεις....

Στην πορεία μας στη ζωή,μας έμαθαν..μας έγιναν βίωμα ή απόρριψη,έγιναν συνείδησή μας ,χιλιάδες λέξεις.

Λέξεις επιφάνειας..ουσίας..συμπεριφορών..νοοτροπίας..ιδεολογιών..πίστης..καθήκοντος.

Χρηστικές..χρήσιμες..συναισθητικές..συναισθηματικές..ελπίδας..απόγνωσης..αγάπης..μίσους..φόβου..

εμπιστοσύνης..καχυποψίας...μύθων..οράματος..

Δεν μας έμαθαν όμως,παιδεία..με την ευρύτερη έννοια..

το άνοιγμα καρδιάς,χωρίς ιδιοτέλεια και καχυποψία..

και δεν μας έμαθαν κυρίως μέσα σε μύριες λέξεις στα πρέπει και στα μη..

μια ακόμη λέξη..

Δημοκρατία.... ουσιαστικά και με συνείδηση

Ουμπέρτο Εκο περί Δημοκρατίας...
"Δημοκρατία δεν σημαίνει πως η πλειοψηφία έχει το δίκιο. Σημαίνει πως έχει το δικαίωμα να κυβερνάει.
Δημοκρατία δεν σημαίνει ότι η μειοψηφία έχει άδικο. Σημαίνει πως, ενώ σέβεται την κυβερνητική πλειοψηφία, υψώνει δυνατά τη φωνή της κάθε φορά που νομίζει ότι η πλειοψηφία έχει άδικο (ή ακόμη χειρότερα όταν αντιτίθεται στους νόμους, την ηθική και τις αρχές της δημοκρατίας), και οφείλει να το πράττει δυναμικά, γιατί αυτή είναι η εντολή των πολιτών. Όταν η πλειοψηφία υποστηρίζει ότι έχει δίκιο και η μειοψηφία δεν αντιδράει, τότε η δημοκρατία βρίσκεται σε κίνδυνο"

Μας αφαίρεσαν και καθαίρεσαν( ή προσπαθούν παντί τω τρόπω)από τον νου τη λέξη Οραμα..(για κάποιο φως στο τούνελ)

αλλά όσο υπάρχει ζωή και έλλογο υλικό σ'αυτόν τον τόπο,πάντα θα υπάρχει σπίθα,που θα αναζωπυρώνει την ελπίδα ..για επιλογές αυτοπραγματώσεως μέσα από επαναπραγμάτευση των σχέσεων εαυτού μας και των άλλων

Η εξαίρετη Road artist...in Athens!!!!

μέσα από την ανάρτησή της"

«Τι χρειάζεται η Ελλάδα σήμερα: Ενα νέο όραμα»

Mας δίνει ιδέες που αξίζει να διαδοθούν.. .

Απο το πρώτο TEDχΑcademy event που έγινε στην Αθήνα στις 6 Οκτωβρίου,στο Μουσείο Μπενάκη.

Οπου διακεκριμένες προσωπικότητες μοιράστηκαν τις σκέψεις τους

σε τρεις βασικές ενότητες: ORAMA, AΞΙΕς, ΔΡΑΣΗ.

η ομιλία του Στέλιου Ραμφου φιλόσοφου και συγγραφέως

Και η ομιλία του κ. Δημήτρη Τσουκαλά,Κοινοτάρχης Ανάβρας Μαγνησίας

ΔΙΑΒΆΣΤΕ αυτό το εξαιρετικό post εδώ

Καλή επιτυχία!!

Στην Ολγα Σινογιάνη!!

Στην Γιαννα Κόλλια!!!

Στην Ρικη Ματαλιωτάκη!!

Και σε όλους όσους ελπίζουν..παλέυουν

για όσα αγαπούν ,πιστεύουν και με όραμα με δύναμη με παρρησία το διεκδικούν!!!

Ας ενώσουμε τις καρδιές μας για τη Μαρία!

ΕΠΕΙΓΟΝ!!!

Φίλες και φίλοι μου, σας απευθύνω μια επείγουσα έκκληση για ένα ζήτημα κυριολεκτικά ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ!

Πρόκειται για μία αγαπημένη φίλη από τη Λευκωσία, τηΜαρία Δημητρίου, η οποία είναι 25 ετών και πάσχει από μία σπάνια νευρολογική νόσο, το σύνδρομο Behcet-Αδαμαντιάδη ή“Neurobehcet disease”, που προσβάλλει ταυτόχρονα πολλά όργανα του ανθρώπινου σώματος. Η νόσος αυτή της έχει προκαλέσει ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληπτικές κρίσεις, χρόνια εγκεφαλίτιδα λόγω φλεγμονής του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, καθώς και μειωμένη όραση και ακοή.

Επιπλέον, έχουν κάνει την εμφάνισή τους μια σειρά από καρκινικοί όγκοι κοντά στην υπόφυση, αλλά και στην κοιλιακή χώρα, πράγμα που κάνει την κατάσταση ακόμα πιο απελπιστική.

Η Μαρία έχει κάνει μια σειρά από χειρουργικές επεμβάσεις στην Κύπρο και στην Αγγλία, χωρίς θεαματικά αποτελέσματα, ενώ αναγκάζεται να παίρνει σχεδόν σε καθημερινή βάση ισχυρά παυσίπονα, μορφίνη και κορτιζόνη, προκειμένου να αντέχει τους φρικτούς πόνους. Μέχρι στιγμής η μόνη ελπίδα φαίνεται πως έρχεται από το Mayo Clinic των Η.Π.Α., μια κλινική με ιδιαίτερη εξειδίκευση στη συγκεκριμένη νόσο.

Το πρόβλημα είναι πως το υπουργείο Υγείας της κυπριακής κυβέρνησης αρνείται να καλύψει τα υψηλά έξοδα νοσηλείας, με αποτέλεσμα να χάνεται πολύτιμος χρόνος, κατά τη διάρκεια του οποίου η υγεία της Μαρίας επιδεινώνεται δραματικά.

Για το λόγο αυτό, η οικογένεια της Μαρίας αναγκάστηκε (μετά από προτροπή των γιατρών και πολλών φίλων) να ανοίξει λογαριασμούς στην Ελληνική Τράπεζα και στη Νέα ΣΠΕ ( Νέα Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία) Αγλαντζιάς, προκειμένου να συγκεντρωθεί το χρηματικό ποσό που απαιτείται για να μεταφερθεί η Μαρία στο Mayo Clinic και να υποβληθεί στις απαραίτητες εξετάσεις και επεμβάσεις. Οι γιατροί που την παρακολουθούν τονίζουν πως το ταξίδι πρέπει να γίνει μέσα στον επόμενο μήνα, καθώς δεν υπάρχει πλέον καιρός για χάσιμο και τα περιθώρια συνεχώς στενεύουν. Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η ζωή της κρέμεται πλέον από μια κλωστή.

Η ίδια η Μαρία γνωρίζει πολύ καλά την κρισιμότητα της κατάστασής της (μας ενημερώνει συχνά μέσα από το ιστολόγιό της, αλλά και με sms στα κινητά μας τηλέφωνα, μόνο που αποφεύγει να μιλήσει σε κινητό, λόγω της ακτινοβολίας) και το μόνο που ζητάει είναι όση ζωή της απομένει να είναι κατά το δυνατό ποιοτική, πράγμα που σημαίνει να μην πονάει και να μπορεί να εκτελεί βασικές λειτουργίες και να αυτοσυντηρείται. Ό,τι δηλαδή για όλους εμάς θεωρείται δεδομένο και αυτονόητο, για εκείνη είναι το στοίχημα και το όνειρό της ζωής της…

Θέλω επίσης να τονίσω πως η Μαρία είναι μια κοπέλα περήφανη και αξιοπρεπής και δεν ήθελε με τίποτα να ανοιχτεί λογαριασμός για χάρη της. Εγώ ο ίδιος την παρακαλούσα για μήνες μέσω e-mail και γραπτών μηνυμάτων και η μόνιμη απάντησή της ήταν πως δε θέλει να γίνει αποδέκτης εράνου και “ελεημοσύνης”. Τον τελευταίο μήνα όμως η επιδείνωση της υγείας της ήταν αλματώδης, έτσι αναγκάστηκε να συμφωνήσει, με μοναδικό όρο να μη δημοσιευτεί η φωτογραφία της.

Γνωρίζοντας πόσο δύσκολο είναι, στην άσχημη οικονομική συγκυρία που διανύουμε, να στερηθούμε οποιοδήποτε χρηματικό ποσό, σας ζητώ να αγκαλιάσουμε όλοι μαζί αυτό το γενναίο κορίτσι, που παλεύει καθημερινά με τις ασθένειες και το θάνατο κι όμως μπορεί ακόμα να γελά και να ονειρεύεται, δίνοντας μας κουράγιο, δύναμη ψυχής και παράδειγμα ζωής. Όσοι επιθυμούν να συνεισφέρουν, μπορούν να καταθέσουν την οικονομική τους βοήθεια στους παρακάτω λογαριασμούς:

1]. Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς : CY14007042100000000020162227 – SWIFT NUMBER: CCBKCY2N

2]. Ελληνική Τράπεζα: CY43005001120001121054591900 – SWIFT NUMBER: HEBACY2N

Όνομα: Μαρία Δημητρίου

[Διευκρινιστικά, η «Νέα ΣΠΕ Αγλαντζιάς» είναι μια Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία, με έδρα την Κύπρο, που ιδρύθηκε το 1948 για να προστατεύσει τα εισοδήματα των πολιτών από την εκμετάλλευση της τοκογλυφίας και που σήμερα δραστηριοποιείται σε πολλούς τομείς, ένας απ’ τους οποίους είναι και η συμμετοχή στην οργάνωση φιλανθρωπικών εκστρατειών. Για περισσότερες πληροφορίες:

http://aglantzia.net16.net ]

Υποθέτω (με κάποια επιφύλαξη) πως, αν δεν υπάρχει στην πόλη σας υποκατάστημα της Ελληνικής Τράπεζας, μπορείτε να καταθέσετε το ποσό σε κάποια άλλη τράπεζα και από αυτή να μεταφερθούν τα χρήματα στους λογαριασμούς της Μαρίας, μέσω διατραπεζικής συναλλαγής.

Πάμε, παιδιά, να κάνουμε όλοι μαζί την προσπάθειά μας!

Πιστεύω στη δύναμη της συλλογικότητας που μπορεί να κάνει θαύματα με τη βοήθεια της τεχνολογίας!

Έχουμε αποδείξει ότι το διαδίκτυο μας φέρνει πιο κοντά και μας ενώνει. Ας αποδείξουμε τώρα πως δε μας ενώνουν μόνο φιλοσοφικές ανησυχίες, μουσικές προτιμήσεις και η απλή ανάγκη για επικοινωνία!

Ας κάνουμε μαζί την υπέρβαση! Το ξέρω ότι μπορούμε!

Δώστε ό,τι θέλει ο καθένας απ’ το υστέρημά του και διαδώστε την εκστρατεία μας σε γνωστούς και άγνωστους! Ίσως έχει κάποιος πρόσβαση σε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς και σε εφημερίδες. Αν δώσουμε μεγάλη δημοσιότητα, θα το σώσουμε το κορίτσι!

Όσοι θέλετε να επισκεφτείτε το αρχικό μπλογκ της Μαρίας, μπείτε στο:

www.mariatweety.blogspot.com

Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την κατάστασή της και να επικοινωνήσετε προσωπικά με την ίδια, μπορείτε να της στείλετε e-mail στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

mariademetriou@ymail.com

Με τον τρόπο αυτό, μπορεί να σας στείλει και μια πρόσκληση για να μπείτε στο δεύτερο μπλογκ, το οποίο λειτουργεί μόνο για φίλους που επιλέγει η ίδια η Μαρία, γιατί θέλει να αποφύγει διάφορους ενοχλητικούς που έγραφαν ανοησίες στο αρχικό μπλογκ.

το post είναι από εδώ

Το ελάχιστο από εμάς μπορεί να χαρίσει ένα τεράστιο χαμόγελο στη Μαρία!!

Ενισχύστε την προσπάθεια,κάνοντας copy το post στο δικό σας blog....